اضربن : يعنى بزنيد شما گروه زنان حاضر در زمان حال يا زمان آينده . صيغهء جمع مؤنّث حاضره است از فعل امر ، صحيح ومجرّد ومعلوم . اضربن بر وزن افعلن ، همزه علامت امر حاضر ، ضاد فاء الفعل ، راء عين الفعل ، باء لام الفعل ، نون ، علامت جمع مؤنّث وهم ضمير فاعل است . اضربن در أصل تضربن بود ، ( جمع مؤنّث بود از فعل مضارع ) خواستيم كه جمع مؤنّث بنا كنيم از فعل امر حاضر ، تاء كه حرف استقبال بود از اولش برداشتيم ما بعد آن ساكن بود ، ابتداء بساكن محال بود همزهء وصل مكسور در اولش درآورديم وآخرش را وقف نكرديم ونون را بر حال خود گذاشتيم زيرا كه نون علامت جمع است نه عوض رفع ( والعلامة لا تغيّر ولا تحذف ، يعنى : علامت ، تغيير داده وحذف كرده نمىشود ) اضربن شد . * * * وآن دو كه حكايت نفس متكلّم را بود : لاضرب ، لنضرب . لأضرب : يعنى بايد بزنم من يك مرد يا يك زن در زمان حال يا زمان آينده . صيغهء متكلّم وحده است از فعل امر ، صحيح ومجرّد ومعلوم . لاضرب بر وزن لافعل ، لام ، لام امر غايب ، همزه ، علامت متكلّم وحده ، ضاد فاء الفعل ، راء عين الفعل ، باء لام الفعل . لاضرب در أصل اضرب بود ( متكلّم وحده بود از فعل مضارع )